Đurđevdan, ili praznik Svetog Georgija, slavi se 6. maja, i spada u jednu od najznačajnijih slava kod Srba.
Sveti Georgije (Đorđe) je bio rimski vojnik koji je stradao kao mučenik zbog svoje hrišćanske vere početkom 4. veka.
Sveti Georgije se smatra jednim od najvećih svetitelja i zaštitnika hrišćanske vere. Njegovo stradanje i čvrsta vera učinili su ga simbolom hrabrosti, pravednosti i nepokolebljivosti. Ikonografski se često prikazuje kako ubija aždahu, što simbolizuje pobedu dobra nad zlom.
U narodu je ova slava poznata kao Đurđevdan i smatra se praznikom buđenja prirode, proleća, života i obnove.
Narodni običaji na današnji dan
Đurđevdan je prepun narodnih običaja koji imaju duboke korene u starim predhrišćanskim verovanjima:
U ranu zoru ljudi izlaze u prirodu da se umiju vodom sa izvora ili rosom – veruje se da ta voda donosi zdravlje i lepotu.
Pletu se venčići od bilja i cveća, najčešće od đurđevka, vrbovih grana, koprive i drugog prolećnog bilja.
Đurđevdansko jutro posebno se posmatra kao vreme obnove i zaštite od zlih sila.
U nekim krajevima, obavezno se kolje jagnje i priprema svečana trpeza, jer je Sveti Georgije zaštitnik stočara.
Izvor: RTV BAP
